Laura studeerde grafisch ontwerp, maar ontdekte al snel dat haar hart bij experimenteren met letters lag. Hoever kun je gaan in abstractie voordat een letter onleesbaar wordt? Altijd in zwart-wit, vaak met een verborgen laag die pas na langer kijken zichtbaar wordt.
Ik wil mensen even laten stilstaan, iets laten ontdekken
Inmiddels exposeert ze internationaal – van New York en Parijs tot China – en maakt ze naast autonome kunst ook opdrachten voor de muziekindustrie. “Alles wat ik maak, gaat over kijken op een andere manier. Ik wil mensen even laten stilstaan, iets laten ontdekken.”
Spannend
Toen de open call voorbijkwam, een oproep van Arttenders, wist ze: hier moet ik wat mee. ‘Het mooie aan deze oproep was dat het ging om kunst in de openbare ruimte,’ vertelt ze. ‘Mijn werk bestaat vooral uit letters, zwart-witbeelden en 2D. Ik was benieuwd hoe ik dat zou kunnen vertalen naar iets tastbaars. Dat vond ik spannend én uitdagend.’
Springkussen
Laura won de prijsvraag (evenals Martijntje Cornelia) en ging samen met Arttenders aan de slag. Voor Vlaardingen ontwierp ze een compleet nieuw lettertype. Ze dook in het gemeentearchief en haalde vormen uit oude foto’s van de stad: de kraan, een gevel, een vlag. Die fragmenten transformeerde ze tot letters. Laura: “Zo wordt de geschiedenis letterlijk leesbaar”. Met dat nieuwe Vlaardingse font ontstond ook het idee voor een object van anderhalf bij drie meter: een bankachtig kunstwerk met daarop de quote ‘Van hieruit naar ‘t Oft naar ’t Oofd’.
Haar werk bestaat vooral uit letters, zwart-witbeelden en 2D, fotograaf: Nico te Laak
Verborgen verhalen
Het is de eeuwenoude route die het groen van de binnenstad verbindt met het water van de rivier de Nieuwe Maas. Het zijn de twee plekken waar Vlaardingers van oudsher samenkomen. ‘Het wordt geen traditionele bank,’ zegt ze lachend. ‘Het is een abstract ontmoetingsobject dat eruitziet als een groot springkussen. Maar wel een plek waar je even kunt zitten.’
Naast het fysieke kunstwerk komt er ook een digitaal element. Laura koos voor een tegel met een QR-code. Wie deze scant, komt uit bij haar animaties waarin zichtbaar wordt hoe ze de letters uit archiefbeelden heeft gecreëerd. “Dat past bij mijn werk: je moet soms moeite doen om iets te begrijpen. Het gaat over verborgen verhalen en over verbinding.”
Onthulling
Het kunstwerk van Laura zal samen met het kunstwerk van Martijntje Cornelia in de loop van 2026 worden onthuld en is afhankelijk van de oplevering van de bouw. Laura kijkt ernaar uit: “Natuurlijk vinden niet alle mensen het mooi. Sommigen zien misschien alleen een abstracte bank met letters. Maar hopelijk prikkelt het ook om langer te kijken, een praatje te maken of in de geschiedenis te duiken. Dat is wat ik wil: een plek creëren die Vlaardingers samenbrengt én uitnodigt om anders te kijken.”
Laura in haar atelier, fotograaf: Nico te Laak